Datum :
Tijd. :
Myrna

EINDELIJK …. LAND IN ZICHT!!!!!!

Niets is zo fijn wanneer je lang onderweg bent en je ziet in de verte de contouren van de kust in den vreemde!!!
Spanning neemt toe hoe zou het daar zijn!
Het geeft je een euforisch gevoel. Je bent ook blij dat je er bijna bent.

Een beetje opfrissen of baden, schone kleren aan, en vervolgens ga je als t weer het toelaat, in de kuip zitten.

Je hart gaat een beetje sneller kloppen…en je bent in een opperbeste stemming.

Elke mijl die afgelegd wordt, kom je dichter bij het doel, dit keer Palma de Mallorca.
Hm, biertje, lekkere steak….nog even….

Het was een prachtige dag, de zon scheen, en in de middag zoude jullie binnenlopen.

Nieuwsgierig en ook een beetje opgewonden, hoe zou het daar zijn?
Myr…ja natuurlijk ze was er al een dag of twee.

Josh en zijn crew, zouden de eersten zijn die ons zouden begroeten, nog voor de finish.
Ze komen dan met een snelle rubberenboot ( rib) ons welkom heten. En dan is het wachten geblazen tot we over de finish zouden gaan.
Daarna zouden ze langszij komen en ons escorteren naar de plek waar we konden afmeren.

Daar was de haven! Eigenlijk is de hele baai een grote Yachthaven.

De 5 andere boten lagen er al een tijdje,aan een mooi kade die zo breed was dat er terrasjes op waren en winkeltjes, en niet te vergeten de prachtige palmbomen!

En Jos loodste ons naar de betonnen kade.
Dat gaf wel problemen want onderwater lagen ankers en lijnen.
Best oppassen geblazen.

We waren n beetje voor en achteruit aan t varen, en kregen ook van de mensen die op de kade stonden, de nodige adviezen toegeroepen.
Het was een kakofonie van jewelste.

Het enige juiste wat we toen deden, was een stukje achteruit varen,en rustig bekijken waar we aan zouden leggen.
Naast de boot van Paul Peggs en Marco Nanni, was volgens mij genoeg plaats. Paul stond al met een lijn in z’n handen.
En zo gingen we het doen.
Paul was zo blij ons te zien en hielp ons met aanleggen.

Toen we aan land stapten, klapten de mensen en riepen bravo!
Grappig we waren de laatste boot. Maar toch was iedereen enthousiast.

En daar was Myr, en in haar gevolg familie, en vrienden.
Dat was nog eens een geweldig ontvangst!
Zoveel mensen die de moeite hebben genomen om ons te zien.
Echt hartverwarmend!!’

De volgende dag stonden de monteurs klaar om de motor te repareren.
Dat was buitengewoon snel gedaan! Geweldig hè? Dat is teamwork.

De crew aan wal zorgde dat alles wat overbodig was, netjes in de container,
Werd opgeslagen.

Boodschappen werden ook gehaald.
Inspectie van de boot vond ook plaats.
Want je moet wel aan bepaalde reglementen voldoen.

Iedereen was druk, maar we probeerden samen te lunchen en borreltjes en koffie te drinken, en s’ avonds gezamenlijk te eten.
Dat waren rust punten van de dagen en
het avondeten, een sluitstuk van de dagn. En zo moet het ook toch?

Het was al met al een hele drukke tijd. Van keihard werken om de sec. Hayai op tijd vaarklaar te maken zodat de skip en Co. Skip op tijd kunnen starten.
En ja….vele handen maken licht werk!

en zo kwam alles op de bekende pootjes terecht!

Nico, Ruud en de jongens waren in die warmte op het schip en in het schip alles te controleren.
Zo waren zo in de weer, zo enthousiast ook.
Vooral de vriend van Nico jr, Roland, die had natuurlijk al veel verhalen gehoord van t reilen en zeilen van Nico Sr.
Maar hij had het gewoon aangehoord! Foto’s had hij ook onder ogen gehad en krantenknipsels gelezen etc.
Maar nu zat hij op de boot. Een beetje onwerkelijk!

Morgen mochten ze met de RIB mee.
Nou ja eerst mochten hij en jr. een stuk met Nico sr. en Ruud meevaren.
Later kwam de RIB om ze van de sec. Hayai af te halen om ze weer terug naar de wal te brengen.

Vandaag gingen ze even een stukje varen. Frans, Nico Sr, Jr, Roland, Ruud, maar ook de meiden Jolanda en Mary!
Ik stond op de kade en zwaaide ze uit.
Bofkonten mooi weer, lekker windje. Wat zag de sec. Hayai er fantastisch uit.
Statig voer ze weg.
De bemanning genoot. En ik, ik was trots op ons schip en op onze crew!!

Later kwamen ze terug, hele mooie verhalen en Roland, was zo onder de indruk.en zo enthousiast!
Hij zei: ” Nou voor mij is het niet de sport die ik zou willen doen.
Maar dat ik dit allemaal van dichtbij mocht meemaken…geweldig !
Het hele gebeuren er omheen, en wat er allemaal aan vooraf gaat, niet te geloven.
Een fantastische ervaring” .
Mooi hè.

Morgen is de start, we zijn benieuwd hoe dat dan gaat, we gaan het zien!!!!